Category Archives: Archief

Hokisa archief

13 mei Lutz en Sonwabiswo in Centrale OBA A-dam

Op 13 mei aanstaande om 19:00 uur zijn Sonwabiswo Ngcowa en Lutz van Dijk in het café van de OBA (bibliotheek van Amsterdam, Oosterdokskade 143, 7e etage).
Sonwabiswo zal die avond meer vertellen over het boek dat hij samen met Melanie Verwoerd geschreven heeft: 21 @ 21. Het boek portretteert de nieuwe generatie in Zuid-Afrika die na 1994 is geboren, de “Free Borns”. Uiteraard is er gelegenheid om het boek (de Engelse dan wel de Duitse versie) ter plekke aan te schaffen. En natuurlijk zal Lutz ook een update geven van de laatste ontwikkelingen bij HOKISA. Alle vrienden en donateurs zijn van harte uitgenodigd om aan te schuiven.

Koningsdag 2017: HOKISA plein

Ook dit jaar vieren we Koningsdag (27 april) weer op het traditionele HOKISA plein, hoek Arntzeniusweg / Hogeweg in de Amsterdamse Watergraafsmeer (stadsdeel Oost). Bijzonder is dit keer dat Lutz van Dijk een groot deel van de dag aanwezig zijn. Hij kan u alles vertellen over de jongste ontwikkelingen bij HOKISA en in de township Masiphumele. Verder kunt u rustig rondsnuffelen tussen de tweedehands spulletjes en genieten van koffie met zelfgemaakte (hartige) taart, met live muziek als je geluk hebt. Mocht u nog tijd en zin hebben: de zelfgebakken taarten zijn altijd op, dus als u er eentje mee wilt brengen, graag!
Uw geld komt goed terecht: de stichting Vrienden van HOKISA kent geen onkostenvergoeding en al helemaal geen strijkstok. Ieder dubbeltje komt dus ten goede aan de kinderen.

19 april: Lutz van Dijk in de OBA – Amsterdam Oost

Lutz van Dijk spreekt woensdag 19 april om 20.00 uur in de Openbare Bibliotheek Linnaeus (Linnaeusstraat 44, Amsterdam-Oost) over HOKISA, zijn schrijverschap en over het begeleiden van jonge Afrikaanse schrijvers. Ondermeer zal een nieuwe dvd te zien zijn die het werk in het kinderhuis en de achtergrond van HOKISA belicht. Belangstellenden zijn van harte welkom!

Huis in een schoen

Matthijs van der Meer en Barrie Stevens (MB productioncompany) speelden op 3 december de voorstelling Huis in een Schoen in De Lichtfabriek te Haarlem. De acteurs sponsorden HOKISA met € 0,50 per kaartje. Het stuk was een enorm succes en leverde voor HOKISA maar liefst € 400 op.

Koningsdag 2016

Koningsdag 2016

Wat was het weer een fijne dag! De verwachte regen bleef uit, en de kou viel reuze mee. Dank zij een constante stroom bezoekers, gelokt door de wederom overheerlijke, zelfgebakken taarten (speciale dank aan Noor!), liep de verkoop van de marmelade, zonnebloemen, boeken en andere ‘krijgertjes’ uitstekend. Ook traden weer enkele musici kosteloos op, en Perry, over uit Zuid Afrika, vertelde graag het laatste nieuws uit het HOKISA huis aan vrijwilligers en gasten. En t mooiste is natuurlijk: deze dag bracht 2630 euro op! Het wordt ieder jaar weer meer, ongelooflijk…

Onderstaande foto’s (van Ineke Verweij en Dineke Stam) geven een impressie van de dag.
taartdrukte verkopers taart standwerker Per en 2 Marieke drukte Marieke + vedel lea en ... afwas eugene zonbl duo met mic drukte spullen Const Din buurvrouw boeken joke

Damloop 2015

Medewerkers SPIRIT rennen meer dan 1500 euro bij elkaar

Op 20 september 2015 renden 30 medewerkers van Dam tot Dam en zamelden met hulp van hun sponsors 1512 euro in voor schoolmateriaal voor HOKISA kids. Zie verder de nieuwsbrief Winter 2015

HOKISA Nederland

koningsdag 2015

Het was een prachtige dag met veel enthousiaste mensen en een ongelooflijke opbrengst: bijna 2300 euro; met belastingvoordeel wordt dat zelfs tegen de 3500! Dank aan iedereen die een bijdrage leverde.

IMG_0778

IMG_0797

IMG_0800

IMG_0855

IMG_0847

IMG_0815

IMG_0775

20150427_185211

20150427_162035

20150427_153020

20150427_135507

20150427_131223

20150427_131252

20150427_131043

20150427_131005

20150427_131123

27 april 2015 HOKISA plein

‘Hokisaplein’ op 27 april een bijdrage van Justus, Karen en Wolf

Watergraafsmeer, 12 april 2015

Beste buren en vrienden,

Op Koningsdag, maandag 27 april, wordt de hoek Arntzeniusweg/Hogeweg (het grasveldje en de muur) voor de negende keer omgetoverd tot Hokisaplein. .

Hokisa – Homes for Kids in South Africa – is een kleinschalig (onze bijdrage maakt echt uit!) tehuis voor aidswezen in Masiphumelele, een woonoord (krottenwijk) onder Kaapstad. We zijn er in 2013 zelf te gast geweest en kunnen er honderduit over vertellen…

Stichting Hokisa Nederland ondersteunt het kindertehuis en wij willen op Koningsdag ook helpen door een gezellig plein in te richten, met muziek, koffie, thee en lekker eten. Alle opbrengsten van het plein zijn voor Hokisa.

 HOKISACAFÉ VAN 8 TOT 4 UUR!

 We hebben voor het Hokisaplein veel hulp nodig – doe je mee? Bak je een taart? (mag je ’s morgens of de dag tevoren brengen)

Wat kun je verder nog doen? We hebben mensen nodig die:

  • bedienen in het café
  • taarten of andere lekkere dingen maken
  • achter de infotafel willen staan
  • op willen treden! Wie komt er spelen/zingen?
  • we kunnen ook extra tafeltjes en stoelen gebruiken voor het Hokisaplein!

Stuur deze brief/mail vooral door naar andere enthousiastelingen!

Wie meer wil weten: kijk op
http://www.hokisa.nl

Laat het ons zo snel mogelijk weten of je wilt helpen – kom langs, bel of mail.

Met vriendelijke groet,

Wolf, Karen en Justus
020 6933856
Arntzeniusweg 15
1098 GK Amsterdam
JustusK@dds.nl

! Lees ook het artikel in DWARS:

http://www.oostonline.nl/index.php/world/nieuws-en-buurt/watergraafsmeer/3216-hokisaplein-inspireert-zelfs-oekraine

Matthijs van der Meer

Actie: voorstelling 6 november 2014,
een bericht van Matthijs van der Meer op facebook:

matthijs van der meer

Lieve Mensen,

Het zal jullie vast niet ontgaan zijn dat er iets gaande is rondom mijn afstudeervoorstelling ‘Hartelijk Zaterdag’. 6 november (vandaag over 2 weken) zal ik de voorstelling spelen op Fontys Hogeschool voor de Kunsten.

Door middel van mijn afstudeervoorstelling zet ik mij in voor het goede doel HOKISA. HOKISA staat voor Homes for Kids in South Africa en biedt een THUIS aan kinderen die OUDERLOOS of ZIEK zijn als gevolg van HIV/AIDS. HOKISA biedt een toekomst aan deze kinderen!!

Bij deze een éénmalig privébericht om HOKISA nog meer onder de aandacht te brengen en natuurlijk tevens de vraag of u wilt doneren!
Ieder bedrag is welkom!! Ik heb het hele team, inclusief oprichter Lutz van Dijk mogen ontmoeten en ik weet zeker dat ‘ieder dubbeltje’ terecht komt waar het moet komen namelijk: Hulp aan kinderen die dat hard nodig hebben!

Doneren?:
Rekeningnummer NL46INGB0009232137 ten name van Stichting Vrienden van HOKISA in Nederland o.v.v. Hartelijk Zaterdag.

Alvast hartelijk dank en ik hoop natuurlijk op uw donatie!!
Lieve groet, Matthijs

http://l.facebook.com/l/oAQExQrhHAQH7Q9q7UasKVygYQX1_-k2_w_4BEWbqyE2JdQ/www.matthijsvandermeer.com/hartelijkzaterdag/

—————————————————————————————————-

Zaterdag 26 april – KONINGSDAG

Het was weer zonnig en vrolijk druk op het vertrouwde HOKISA plein, met volop koffie, taart,  plantjes, muziek en handel. De verkoop van dat al was bij elkaar goed voor een prachtige 1700 euro!
Veel dank aan Justus, Karin, Wolf, Dirk en alle andere schenkers / taartenbakkers / bezoekers en spullenbazen… En Perry, die er eindelijk ook eens bij kon zijn.
Volgend jaar zijn we er weer, zeiden we tegen elkaar bij het afscheid.

20140426_120614[1]

20140426_134353[1]

20140426_120658[1]

20140426_120630_1[1]

20140426_133136_1[1]

20140426_132428[1]

20140426_134353[1]

20140426_153817_5[1]

20140426_140210_2[1]

20140426_130752_2[1]

20140426_130733[1]

IMG-20140429-WA0001

IMG-20140429-WA0000

Koninginnedag 2013

Koninginnedag 2013 – de laatste
Het was weer een feestelijk gebeuren op het HOKISA plein. Veel vaste bezoekers en toevallige voorbijgangers, een enorme omzet in koffie en taarten, muziek, planten, en volop belangstelling voor HOKISA: we verspreidden heel wat nieuwsbrieven en donateurskaarten. De opbrengst was weer fors: 1785 euro! En wellicht melden zich ook nog nieuwe donateurs. Dank aan allen die hebben bijgedragen door onder meer te bakken, af te wassen, op te treden, de tafels te bemensen. En dat alles onder de bezielende leiding van Justus en Karin die ook alles weer piekfijn voorbereid hebben.

 P4300602

P4300603

P4300607

P4300615

P4300619

P4300624

P4300625

P4300637

P4300639

 P4300644

Boek African Kids

In de herfst verscheen bij de Duitse uitgeverij Peter Hammer
het boek African kids, Eine südafrikanische Township Tour. Het is een ontroerend
fotoboek waarin Sive, het allereerste  HOKISA – kind, de lezers meeneemt op een
fototour door zijn eigen township, Masiphumelele. Lutz van Dijk schreef de
tekst, als ‘ghostwriter’ vanuit het perspectief van zijn gids Sive. Ook enkele
andere HOKISA kinderen doen hun verhaal: Aphiwe en zijn zus Panana, Ayakha,
Xolelwa en Mbu. Ook vertelt teamleider Eunice vertelt haar aangrijpende
persoonlijke verhaal over hoe ze, gesloopt door ziek van aids en wanhopig, in
2002 bij HOKISA onderdak zocht en vond voor haar zieke 2-jarige zoontje Zimi.
Dank zij de retrovirale medicijnen kon ze in 2003 weer aan het werk en vond een
baan bij HOKISA. Zimi, die inmiddels weer bij zijn moeder woont, werd onlangs
12, een leeftijd die niemand destijds voor hem mogelijk zag.
Het boek, jammer
genoeg alleen nog in het Duits verschenen, is een aanrader voor ieder die zich
met HOKISA verbonden voelt. Te bestellen via www.peter-hammer-verlag.de. Prijs:
€ 19,90.
HOKISA cover African kids

Donateursdag 2012

In oktober bezochten HOKISA-medewerkers Robyn Cohen (directeur) en Eunice Mbanjwa (teamleider) Nederland, op doorreis naar Duitsland. Op woensdag 3 oktober ontmoetten zij een aantal trouwe Nederlandse donateurs en belangstellenden. Het was een geänimeerde bijeenkomst.

PA030145 PA030139 PA030125  PA030122

Schilderijen voor HOKISA

Monique de Meyere, een begenadigd schilderes, bezocht eerder
dit jaar Zuid Afrika en kwam via de internationale
huiswerk-vrijwilligerscentrale African Impact in contact met HOKISA. Ze was
onder de indruk. Om geld in te zamelen organiseerde ze in oktober een
verkooptentoonstelling bij haar thuis. Die leverde maar liefst € 1600  op. De
bezoekers kregen ook informatie over HOKISA mee naar huis.

Koninginnedag 2012

P4307586 P4307581 P4307587 P4307625 P4307621

Het was weer een bijzondere dag op het HOKISA-plein in Amsterdam Oost, waar
Karin, Justus en Wolf opnieuw hun huis openstelden voor allen die als
vrijwilliger hielpen. De taartpunten en de koffie (met warme melk!) waren
nauwelijks aan te slepen, en de tafels met spullen trokken veel kijkers én
kopers. Ook waren er masseuses, een henna-schilderes, een snelcursus breien  en
de inmiddels traditionele bakken met jonge zonnebloemen. Een gedreven ensemble
met trekzakken zorgde voor de muzikale omlijsting. Dit jaar was de opbrengst €
2040. Ongelooflijk dat het bedrag ieder jaar nog weer blijkt te kunnen groeien!

Nobody Will Ever Kill Me.

Eén van de HOKISA jongeren. Mbu Maloni, schreef een boek over zijn leven als
straatkind: Nobody Will Ever Kill Me. Lees de bespreking in het Zuid-Afrikaanse
tijdschrift Huisgenoot. Klik hier voor het artikel en hier voor het vervolg

De actie van Quirine

Door: Quirine Seunke (11 jaar), november 2009

Deze zomer gingen we op vakantie in Zuid-Afrika en we hebben een mooie rondreis gemaakt. We hebben heel veel dingen gezien en gedaan, zoals een Cheetah geaaid en op safari in het Kruger park.Daarna gingen we met de trein naar Kaapstad en hebben we weer rond gereisd. In Oudtshoorn zijn we naar een struisvogelboerderij en naar de Cango grotten geweest.De laatste week hadden we een huis gehuurd in Kaapstad en maakten we allemaal uitstapjes, zoals een bezoek aan Robbeneiland, het aquarium en Kaap de Goede Hoop.

Op een dag in die week hadden we afgesproken bij Hokisa, omdat Lutz van Dijk mijn vader nog kent uit Amsterdam. Toen we daar aankwamen gingen we eerst naar de kamers van het weeshuis kijken. In een van de kamers lag de kleinste bewoner te slapen. Daarna kwam een van de andere jongens thuis van de dokter en met hem hebben we een bakje ijs gegeten. We gingen in de speeltuin spelen en naar een nieuw gebouw in het township kijken. Dat nieuwe gebouw is daar, omdat er een hele grote brand is geweest en heel veel bewoners van het township geen huis meer hadden.

Het beste kan ik me de kamers in het weeshuis herinneren.Gelukkig geven een heleboel mensen en bedrijven geld aan Hokisa, zodat zij deze belangrijke dingen kunnen doen. Wij hebben op school een inzameling gehouden en dat geld overgeboekt naar Hokisa.

Nadat we terugkwamen uit Zuid-Afrika heb ik aan de directrice van onze school gevraagd of we dit jaar de sponsorloop voor Hokisa kunnen doen.Mijn familie heeft allemaal kleren meegenomen en gegeven. Mijn broertje Melle zijn lievelings trainingspak en ik mijn leukste spijkerbroek. Melle was eerst heel erg verdrietig, maar Lutz heeft ons geschreven, dat die jongen heel erg blij is met het trainingspak en nu is Melle niet verdrietig meer.

Interview met Robyn Cohen

Robyn Cohen:mede-directeur van HOKISA, door Els Schellekens, 15 oktober 2009.
Hoi Robyn, hoe zou jij jezelf willen voorstellen aan de vrienden van HOKISA in Nederland?
Nou kijk, ik ben een Zuid-Afrikaanse vrouw, geboren in Kaapstad. Meteen na mijn eindexamen op de middelbare school begon ik aan de verpleegstersopleiding in Johannesburg. Dat was een enorme verandering in mijn leven: ik was nog maar 17 en had al te maken met leven en dood.Toen ik vier jaar later mijn diploma had, ging ik werken als trauma specialist. In de jaren 1991 en 1992 was er veel geweld in de ‘townships’. Ik was politiek geëngageerd en blij dat ik iets positiefs bij kon dragen in die krankzinnige omstandigheden, zonder dat ik mijn leven riskeerde. Die periode heeft veel voor me betekend.Daarna, in 1993, ging ik op reis, weg uit de chaos. Na bezoeken aan Zuidoost Azië, Europa en het midden Oosten stak ik de oceaan over, naar de Caraibische eilanden. Ik had geen idee wat de toekomst zou brengen.Uiteindelijk ging ik terug naar Kaapstad en kwam in dienst bij de trauma afdeling in een ziekenhuis. Het werk vond ik geweldig, maar het salaris was verre van een riant. Daarom begon ik voor mezelf, als eerste hulp dienst voor filmmaatschappijen en festival organisaties. Met mijn landrover, omgebouwd tot ambulance, trok ik rond Zuid-Afrika, Mozambique, Namibië, Cameroun en de Seychellen. Het werk was ontzettend leuk en opwindend maar medisch gezien niet uitdagend, en het droeg mij ook te weinig bij aan de ontwikkeling van Zuid-Afrika.Intussen grepen HIV en aids zich steeds meer om zich heen. Moeders en kinderen hadden zware lichamelijke en psychische trauma’s. Ik sloot me aan bij de organisatie Mothers2mothers en werd uitgezonden naar Lesuthu, om daar een programma te starten voor de preventie van moeder-kind overdracht. Uiteindelijk werden er 12 steun centra geopend in agrarische en afgelegen gebieden. Het was fantastisch om de moeders zo te kunnen helpen.Na deze ervaring sloot ik me aan bij Yabonga, een organisatie in Kaapstad die gemeenschapscentra oprichtte om vrouwen, mannen en kinderen te steunen in hun leven met HIV/ aids. Ze kregen begeleiding bij de medicatie, hun coming out, en het stigma waar onder zij leden. De kinderen bleven in de gezinnen.
Wanneer hoorde je voor het eerst iets over HOKISA?
In de regionale krant las ik een personeelsadvertentie voor een nieuwe directeur. Het verbaasde me dat er zo’n centrum bestond in mijn eigen gemeenschap – Masiphumelele ligt maar 2 km van mijn huis. Ik pakte de auto om er een kijkje te nemen. Bij HOKISA trof ik Shirley aan. We spraken even, en het voelde meteen goed. Ik wist onmiddellijk dat ik hier wilde werken, in mijn eigen community. Daarna ontmoette ik Karin en Lutz. En ik voelde nog sterker: dit is de ideale baan voor mij.
En toen begon je in februari – hoe is het je tot nu toe bevallen?
Het is pas negen maanden, maar het voelt als een heel leven. Ik ervaar het ook niet als een baan: ‘ons’ project’ is een deel van mijn leven geworden. Het verschil met andere projecten is de continuïteit. Bij HOKISA kunnen we echt iets betekenen, al is het maar voor een kleine groep kinderen. Dat is het eeuwige dilemma: help je 1000 kinderen een klein beetje, of 10 kinderen een heleboel?
Als nieuwe mede- directeur met een frisse blik heb je vast wel nieuwe ideeën en ook een eigen professionele bijdrage.
Mijn inbreng is mijn ervaring in de medische gezondheidszorg, in het bijzonder met HIV, en het uitgebreide netwerk dat ik opgebouwde bij Yabonga en Mothers2mothers, in Kayelitsha en Guguletu, en met organisaties als Artsen Zonder Grenzen. Tijdens mijn werk bij het bedrijf MED pages deed ik ervaring op met personeelswerk en het aansturen van collega’s.Maar een nieuwkomer brengt ook verse energie in, en daarmee nieuwe kansen voor de teamleden. Ik geloof heel sterk in scholing en ik wil de teamleden stimuleren om te groeien. Professioneel, door trainingen en cursussen, en als persoon, door hen te stimuleren om hun wensen en meningen te uiten. Sommigen volgen al een cursus ‘eerste hulp’ of een onderwijs ondersteunende training in rekenen of taal. Karin en Lutz zijn voortreffelijke pedagogen en leraren, maar langzaamaan zullen de teamleden dat over moeten nemen.
Wat zou, volgens jou, nooit moeten veranderen bij HOKISA?
Allereerst: de kinder-indaba. De kids leiden deze vergaderingen zelf en ze praten over alles wat ze belangrijk vinden in hun huis. Dat is uniek. Zoiets heb ik nooit eerder gezien. Het is een van de manieren waarop HOKISA laat zien dat de teamleden de kinderen fundamenteel respecteren. Ze hebben echt een eigen stem.En het tweede is: HOKISA heeft niets van een instituut, het is echt een thuis.
Er zijn vast wel moeilijke momenten, maar zijn er ook dingen waar je om moet lachen?
Ja, vooral de kinderen! Ze zijn zo schattig en ondeugend. Op een dag zat ik met Perry in de huiskamer, en toen kwamen er twee van onze peuters binnengelopen. Ze waren totaal wit, onherkenbaar achter een dikke laag witte crème. Perry en ik lagen dubbel van het lachen.
Wat doet je verdriet?
Soms kijk ik naar de kinderen en realiseer me dat ze met het ouder worden ook hun eigen situatie steeds beter zullen doorzien. Wat het betekent, dat ze HIV positief zijn of niet bij hun moeder zijn, ook al woont zij maar twee straten verderop.
Wat maakt je blij?
Het fijnste is dat alle kinderen gezond zijn. Ze missen vrijwel nooit een les omdat ze ziek zijn; ze zijn zó sterk.
Als je een wens mocht doen, wat komt er dan het eerst bij je op?
Oeps, dat is een moeilijke vraag. Als het gaat om middelen, gisteren nog reden Lungelo en ik in de HOKISA bus. Die is oud, en we hebben dringend een nieuwe nodig. Toen zeiden we tegen elkaar: wat zou het geweldig zijn, als er nu een spiksplinternieuwe bus uit de hemel zou vallen.
En verder natuurlijk dat alle kinderen gezond blijven, zich lekker voelen en het goed doen op school.
Wat hoop je voor HOKISA over 10 jaar?
Hetzelfde! Dat de kinderen opgroeien, een goede opleiding hebben en hun eigen weg vinden, klaar om hun dromen te volgen. En dat ze dan plaats maken voor andere kinderen.
En voor het team?
Dat wij ook in de toekomst de juiste mensen kunnen blijven vinden. Een deel van de huidige teamleden zal er nog wel zijn, want ze doen hun werk met hart en ziel, en HOKISA biedt goede arbeidsomstandigheden. Sommigen zullen verder groeien in hun werk, en anderen zullen ook weggaan.Ik hoop dat er over tien jaar ook genoeg mannen zijn, om als rolmodel te fungeren voor de jongens en meisjes. Mannen zoals ons nieuw team lid, een trotse, HIV-positieve man. De kinderen hebben behoefte aan mensen die dezelfde problemen hebben gehad als zijzelf, en het toch gemaakt hebben in het leven.
Dank je wel, dat is al heel wat. Wil je zelf nog iets toevoegen?
Nou, voor mij is het een hele opgave om het over te nemen van Lutz en Karin. Ik bewonder hen om wat ze bereikt hebben in hun leven, en wat ze voor HOKISA hebben gedaan. Gelukkig zitten ze, na hun terugtreden per 1 juli, nog wel in het bestuur. En een voordeel is: Nu ze steeds minder hoeven te regelen hebben zij en Perry meer tijd voor de kinderen. Ze zullen een belangrijke rol blijven spelen als zorgzame en liefdevolle ‘grootouders’.
Dank je wel voor het plezierige gesprek.